Utspraak op Platt: /ˈuːtˌvɛ·səln/
Verb
Sülven: ut·wes·seln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utwesseln
PPP:
utwesselt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wessel ut
du wesselst ut
he/se/dat wesselt ut
wi wesselt ut
ji wesselt ut
se wesselt ut
Vergangen Tiet:
ik wessel ut
du wesselst ut
he/se/dat wessel ut
wi wesseln ut
ji wesseln ut
se wesseln ut
Perfekt:
ik heff utwesselt
du hest utwesselt
he/se/dat hett utwesselt
wi hebbt utwesselt
ji hebbt utwesselt
se hebbt utwesselt
Kunjunktiv:
ik wessel ut
du wesselst ut
he/se/dat wessel ut
wi wesseln ut
ji wesseln ut
se wesseln ut
Imperativ:
wessel ut!
wesselt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + wesseln