wes­seln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛ·səln/
Verb
Sülven: wes·seln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
tuuschen, ännern
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wes­seln
PPP:
wes­selt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wes­sel
du wes­selst
he/se/dat wes­selt
wi wes­selt
ji wes­selt
se wes­selt
Vergangen Tiet:
ik wes­sel
du wes­selst
he/se/dat wes­sel
wi wes­seln
ji wes­seln
se wes­seln
Perfekt:
ik heff wes­selt
du hest wes­selt
he/se/dat hett wes­selt
wi hebbt wes­selt
ji hebbt wes­selt
se hebbt wes­selt
Kunjunktiv:
ik wes­sel
du wes­selst
he/se/dat wes­sel
wi wes­seln
ji wes­seln
se wes­seln
Imperativ:
wes­sel!
wes­selt!