Fin­nel­kind op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈfɪ·nəlˌkɪnt/
Substantiv
Sülven: Fin·nel·kind
Plural: Finnelkinner n dat Fin­nel­kind
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Moses weer en Finnelkind.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: finnen + Kind