fast­bie­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈfastˌbiːtn̩/
Verb
Sülven: fast·bie·ten
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:
De Hund hett sik fastbeten.

Verbformen:

Infinitiv:
fastbieten
PPP:
fastbeten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik biet fast
du bittst fast
he/se/dat bitt fast
wi biet fast
ji biet fast
se biet fast
Vergangen Tiet:
ik beet fast
du beetst fast
he/se/dat beet fast
wi beten fast
ji beten fast
se beten fast
Perfekt:
ik heff fastbeten
du hest fastbeten
he/se/dat hett fastbeten
wi hebbt fastbeten
ji hebbt fastbeten
se hebbt fastbeten
Kunjunktiv:
ik beet fast
du beetst fast
he/se/dat beet fast
wi beten fast
ji beten fast
se beten fast
Imperativ:
biet fast!
biet fast!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: fast + bieten