Wett­fohrt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛtˌfɔː͡ɐt/
Substantiv
Sülven: Wett·fohrt
Plural: Wett­fohr­ten f de Wett­fohrt
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Wett + Fohrt