vör­han­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈføː͡ɐˌhaŋn̩/
Verb
Sülven: vör·han·gen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
vörhangen
PPP:
vörhungen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hang vör
du hangst vör
he/se/dat hangt vör
wi hangt vör
ji hangt vör
se hangt vör
Vergangen Tiet:
ik hüng vör
du hüngst vör
he/se/dat hüng vör
wi hüngen vör
ji hüngen vör
se hüngen vör
Perfekt:
ik heff vörhungen
du hest vörhungen
he/se/dat hett vörhungen
wi hebbt vörhungen
ji hebbt vörhungen
se hebbt vörhungen
Kunjunktiv:
ik hüng vör
du hüngst vör
he/se/dat hüng vör
wi hüngen vör
ji hüngen vör
se hüngen vör
Imperativ:
hang vör!
hangt vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + hangen