ophang­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌhaŋn̩/
Verb
Sülven: op·hang·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Saak an wat ranhängen, dat dat dalhängt
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
an en Reep doodhangen
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ophang­en
PPP:
ophung­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hang­ op
du hang­st op
he/se/dat hang­t op
wi hang­t op
ji hang­t op
se hang­t op
Vergangen Tiet:
ik hüng­ op
du hüng­st op
he/se/dat hüng­ op
wi hüng­en op
ji hüng­en op
se hüng­en op
Perfekt:
ik heff ophung­en
du hest ophung­en
he/se/dat hett ophung­en
wi hebbt ophung­en
ji hebbt ophung­en
se hebbt ophung­en
Kunjunktiv:
ik hüng­ op
du hüng­st op
he/se/dat hüng­ op
wi hüng­en op
ji hüng­en op
se hüng­en op
Imperativ:
hang­ op!
hang­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + hangen