Schietkuhl op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃiːˑtˌkuːl/
Substantiv
Sülven: Schiet·kuhl
Plural: Schietkuh­len f de Schietkuhl
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Kuhl, in de Müll un Schutt afkippt warrt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Schiet + Kuhl