Schuttkuhl op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʊtˌkuːl/
Substantiv
Sülven: Schutt·kuhl
Plural: Schuttkuh­len f de Schuttkuhl
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Kuhl, in de Schutt afkippt warrt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Schutt + Kuhl