dalrut­schen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌɾʊtʃn̩/
Verb
Sülven: dal·rut·schen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
rafrutschen
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Du kannst mi maal den Puckel dalrutschen!

Verbformen:

Infinitiv:
dalrut­schen
PPP:
dalrutscht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik rutsch dal
du rutschst dal
he/se/dat rutscht dal
wi rutscht dal
ji rutscht dal
se rutscht dal
Vergangen Tiet:
ik rutsch dal
du rutschst dal
he/se/dat rutsch dal
wi rut­schen dal
ji rut­schen dal
se rut­schen dal
Perfekt:
ik bün dalrutscht
du büst dalrutscht
he/se/dat is dalrutscht
wi sünd dalrutscht
ji sünd dalrutscht
se sünd dalrutscht
Kunjunktiv:
ik rutsch dal
du rutschst dal
he/se/dat rutsch dal
wi rut­schen dal
ji rut­schen dal
se rut­schen dal
Imperativ:
rutsch dal!
rutscht dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + rutschen