pu­dern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpuː·dɐn/
Verb
Sülven: pu·dern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Puder opleggen, mit Puder bestrein
düütsch:
=
pudern
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt

Verbformen:

Infinitiv:
pu­dern
PPP:
pu­dert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pu­der
du pu­derst
he/se/dat pu­dert
wi pu­dert
ji pu­dert
se pu­dert
Vergangen Tiet:
ik pu­der
du pu­derst
he/se/dat pu­der
wi pu­dern
ji pu­dern
se pu­dern
Perfekt:
ik heff pu­dert
du hest pu­dert
he/se/dat hett pu­dert
wi hebbt pu­dert
ji hebbt pu­dert
se hebbt pu­dert
Kunjunktiv:
ik pu­der
du pu­derst
he/se/dat pu­der
wi pu­dern
ji pu­dern
se pu­dern
Imperativ:
pu­der!
pu­dert!