Pie­pen­kopp op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈpiːpm̩ˌkɔp/
Substantiv
Sülven: Pie·pen·kopp
Plural: Piepenköpp m de Pie­pen­kopp
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Piep + Kopp