Mie­lensteen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmiːln̩ˌstɛːn/
Substantiv
Sülven: Mie·len·steen
Plural: Mie­lensteen m de Mie­lensteen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Steen, de an de Straat de Position wiest, angeven in Kilometer (fröher Mielen) rekent von en bestimmten Oort
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Miel + Steen