ka­ke­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɔː·kə·lɪç/
Adjektiv
Sülven: ka·ke·lig
kakeliger kakeligst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: kakeln + -ig