Ver­bre­ker op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /fəɾˈbɾɛː·kɐ/
Substantiv
Sülven: Ver·bre·ker
Plural: Verbrekers m de Ver­bre­ker
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: verbreken + -er