flad­dern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfla·dɐn/
Verb
Sülven: flad·dern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
unruhig flegen; von’n Wind bewegt warrn
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dünn Schiet schieten

Verbformen:

Infinitiv:
flad­dern
PPP:
flad­dert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik flad­der
du flad­derst
he/se/dat flad­dert
wi flad­dert
ji flad­dert
se flad­dert
Vergangen Tiet:
ik flad­der
du flad­derst
he/se/dat flad­der
wi flad­dern
ji flad­dern
se flad­dern
Perfekt:
ik heff flad­dert
du hest flad­dert
he/se/dat hett flad­dert
wi hebbt flad­dert
ji hebbt flad­dert
se hebbt flad­dert
Kunjunktiv:
ik flad­der
du flad­derst
he/se/dat flad­der
wi flad­dern
ji flad­dern
se flad­dern
Imperativ:
flad­der!
flad­dert!