Strie­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɾiːpm̩/
Substantiv
Sülven: Strie·pen
Plural: Strie­pens m de Strie­pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He hett dat Popeer in Striepens sneden.

Etymologie:

Woort afleidt von: striepen