ut­hol­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈuːtˌhɔlkn̩/
Verb
Sülven: ut·hol·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utholken
PPP:
utholkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik holk ut
du holkst ut
he/se/dat holkt ut
wi holkt ut
ji holkt ut
se holkt ut
Vergangen Tiet:
ik holk ut
du holkst ut
he/se/dat holk ut
wi holken ut
ji holken ut
se holken ut
Perfekt:
ik heff utholkt
du hest utholkt
he/se/dat hett utholkt
wi hebbt utholkt
ji hebbt utholkt
se hebbt utholkt
Kunjunktiv:
ik holk ut
du holkst ut
he/se/dat holk ut
wi holken ut
ji holken ut
se holken ut
Imperativ:
holk ut!
holkt ut!

Etymologie:

Woort afleidt von: ut