ge­fal­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɛˌfaln̩/
Verb
Sülven: ge·fal·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
Anklang finnen
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Maak luder! De Musik gefallt mi!

Verbformen:

Infinitiv:
ge­fal­len
PPP:
ge­ful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ge­fall
du ge­fall­st
he/se/dat ge­fall­t
wi ge­fall­t
ji ge­fall­t
se ge­fall­t
Vergangen Tiet:
ik ge­füll
du ge­füll­st
he/se/dat ge­füll
wi ge­fül­len
ji ge­fül­len
se ge­fül­len
Perfekt:
ik heff ge­ful­len
du hest ge­ful­len
he/se/dat hett ge­ful­len
wi hebbt ge­ful­len
ji hebbt ge­ful­len
se hebbt ge­ful­len
Kunjunktiv:
ik ge­füll
du ge­füll­st
he/se/dat ge­füll
wi ge­fül­len
ji ge­fül­len
se ge­fül­len
Imperativ:
ge­fall!
ge­fall­t!
Infinitiv:
ge­fal­len
PPP:
ge­fal­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ge­fall
du ge­fall­st
he/se/dat ge­fall­t
wi ge­fall­t
ji ge­fall­t
se ge­fall­t
Vergangen Tiet:
ik ge­full
du ge­full­st
he/se/dat ge­full
wi ge­ful­len
ji ge­ful­len
se ge­ful­len
Perfekt:
ik heff ge­fal­len
du hest ge­fal­len
he/se/dat hett ge­fal­len
wi hebbt ge­fal­len
ji hebbt ge­fal­len
se hebbt ge­fal­len
Kunjunktiv:
ik ge­full
du ge­full­st
he/se/dat ge­full
wi ge­ful­len
ji ge­ful­len
se ge­ful­len
Imperativ:
ge­fall!
ge­fall­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ge- + fallen