af­meihn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌmaɪ̯n/
Verb
Sülven: af·meihn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
mow
Bispelen:
De Wisch is frisch afmeiht.

Verbformen:

Infinitiv:
afmeihn
PPP:
afmeiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik meih af
du meihst af
he/se/dat meiht af
wi meiht af
ji meiht af
se meiht af
Vergangen Tiet:
ik meih af
du meihst af
he/se/dat meih af
wi meihn af
ji meihn af
se meihn af
Perfekt:
ik heff afmeiht
du hest afmeiht
he/se/dat hett afmeiht
wi hebbt afmeiht
ji hebbt afmeiht
se hebbt afmeiht
Kunjunktiv:
ik meih af
du meihst af
he/se/dat meih af
wi meihn af
ji meihn af
se meihn af
Imperativ:
meih af!
meiht af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + meihn