utra­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌɾakn̩/
Verb
Sülven: ut·ra·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ut de Eer halen
Bispelen:
[1] Wi mööt ees Tuffeln utracken.
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
utkratzen
düütsch:
[3]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
utschimpen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utra­cken
PPP:
utra­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ra­ck ut
du ra­ckst ut
he/se/dat ra­ckt ut
wi ra­ckt ut
ji ra­ckt ut
se ra­ckt ut
Vergangen Tiet:
ik ra­ck ut
du ra­ckst ut
he/se/dat ra­ck ut
wi ra­cken ut
ji ra­cken ut
se ra­cken ut
Perfekt:
ik heff utra­ckt
du hest utra­ckt
he/se/dat hett utra­ckt
wi hebbt utra­ckt
ji hebbt utra­ckt
se hebbt utra­ckt
Kunjunktiv:
ik ra­ck ut
du ra­ckst ut
he/se/dat ra­ck ut
wi ra­cken ut
ji ra­cken ut
se ra­cken ut
Imperativ:
ra­ck ut!
ra­ckt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + racken