Snurrkrin­gel in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈsnʊ͡ɐˌkɾɪn·ɡəl/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Snurr·krin·gel
Plural: Snurrkrin­gels m de Snurrkrin­gel
[1]
perifere woordenschat
actief
Nedersaksisch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: snurrn + Kringel