Snurrkrin­gel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsnʊ͡ɐˌkɾɪn·ɡəl/
Substantiv
Sülven: Snurr·krin·gel
Plural: Snurrkrin­gels m de Snurrkrin­gel
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: snurrn + Kringel