ver­dumm­dü­veln in het Nedersaksisch

Uitspraak: /fəɾˈdʊmˌdyː·vəln/
werkwoord
Afbreking: ver·dumm·dü·veln
[1]
geavanceerde woordenschat
Nedersaksisch:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
ver­dumm­dü­veln
voltooid deelwoord:
ver­dumm­dü­velt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik ver­dumm­dü­vel
du ver­dumm­dü­velst
he/se/dat ver­dumm­dü­velt
wi ver­dumm­dü­velt
ji ver­dumm­dü­velt
se ver­dumm­dü­velt
verleden:
ik ver­dumm­dü­vel
du ver­dumm­dü­velst
he/se/dat ver­dumm­dü­vel
wi ver­dumm­dü­veln
ji ver­dumm­dü­veln
se ver­dumm­dü­veln
voltooid:
ik heff ver­dumm­dü­velt
du hest ver­dumm­dü­velt
he/se/dat hett ver­dumm­dü­velt
wi hebbt ver­dumm­dü­velt
ji hebbt ver­dumm­dü­velt
se hebbt ver­dumm­dü­velt
conjunctief:
ik ver­dumm­dü­vel
du ver­dumm­dü­velst
he/se/dat ver­dumm­dü­vel
wi ver­dumm­dü­veln
ji ver­dumm­dü­veln
se ver­dumm­dü­veln
imperatief:
ver­dumm­dü­vel!
ver­dumm­dü­velt!

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: ver- + dumm + Düvel