to­glö­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɔu̯ˌɡlœɪ̯m̩/
Verb
Silbentrennung: to·glö·ven
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
to Recht för wohr nehmen
deutsch:
Beispiele:
[1] Dat kannst mi toglöven, ik leeg nich.

Verbformen:

Infinitiv:
to­glö­ven
Partizip Perfekt:
to­glöövt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik glööf to
du glöövst to
he/se/dat glöövt to
wi glöövt to
ji glöövt to
se glöövt to
Imperfekt:
ik glööf to
du glöövst to
he/se/dat glööf to
wi glö­ven to
ji glö­ven to
se glö­ven to
Perfekt:
ik heff to­glöövt
du hest to­glöövt
he/se/dat hett to­glöövt
wi hebbt to­glöövt
ji hebbt to­glöövt
se hebbt to­glöövt
Konjunktiv:
ik glööf to
du glöövst to
he/se/dat glööf to
wi glö­ven to
ji glö­ven to
se glö­ven to
Imperativ:
glööf to!
glöövt to!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: to + glöven