dör­pliern auf Plattdeutsch

Aussprache: /dœ͡ɐˈpliː͡ɐn/
Verb
Silbentrennung: dör·pliern
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
dör wat dörkieken, dat von de Ogen nich veel to sehn is
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dör­pliern
Partizip Perfekt:
dör­pliert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik plier dör
du plierst dör
he/se/dat pliert dör
wi pliert dör
ji pliert dör
se pliert dör
Imperfekt:
ik plier dör
du plierst dör
he/se/dat plier dör
wi pliern dör
ji pliern dör
se pliern dör
Perfekt:
ik heff dör­pliert
du hest dör­pliert
he/se/dat hett dör­pliert
wi hebbt dör­pliert
ji hebbt dör­pliert
se hebbt dör­pliert
Konjunktiv:
ik plier dör
du plierst dör
he/se/dat plier dör
wi pliern dör
ji pliern dör
se pliern dör
Imperativ:
plier dör!
pliert dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + plieren