inslu­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌsluːtn̩/
Verb
Silbentrennung: in·slu·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Saak so ümgeven, dat se nich mehr weg kann
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
inslu­ten
Partizip Perfekt:
insla­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik sluut in
du slütt­st in
he/se/dat slütt in
wi sluut in
ji sluut in
se sluut in
Imperfekt:
ik slööt in
du slöötst in
he/se/dat slööt in
wi slö­ten in
ji slö­ten in
se slö­ten in
Perfekt:
ik heff insla­ten
du hest insla­ten
he/se/dat hett insla­ten
wi hebbt insla­ten
ji hebbt insla­ten
se hebbt insla­ten
Konjunktiv:
ik slööt in
du slöötst in
he/se/dat slööt in
wi slö­ten in
ji slö­ten in
se slö­ten in
Imperativ:
sluut in!
sluut in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + sluten