opka­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌkɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: op·ka·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opka­ken
Partizip Perfekt:
opkaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaakt op
wi kaakt op
ji kaakt op
se kaakt op
Imperfekt:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaak op
wi ka­ken op
ji ka­ken op
se ka­ken op
Perfekt:
ik heff opkaakt
du hest opkaakt
he/se/dat hett opkaakt
wi hebbt opkaakt
ji hebbt opkaakt
se hebbt opkaakt
Konjunktiv:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaak op
wi ka­ken op
ji ka­ken op
se ka­ken op
Imperativ:
kaak op!
kaakt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + kaken