op­ka­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌkɔːkn̩/
Verb
Sülven: op·ka·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
op­ka­ken
PPP:
op­kaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaakt op
wi kaakt op
ji kaakt op
se kaakt op
Vergangen Tiet:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaak op
wi ka­ken op
ji ka­ken op
se ka­ken op
Perfekt:
ik heff op­kaakt
du hest op­kaakt
he/se/dat hett op­kaakt
wi hebbt op­kaakt
ji hebbt op­kaakt
se hebbt op­kaakt
Kunjunktiv:
ik kaak op
du kaakst op
he/se/dat kaak op
wi ka­ken op
ji ka­ken op
se ka­ken op
Imperativ:
kaak op!
kaakt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + kaken