af­pla­cken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈafˌplakn̩/
Verb
Silbentrennung: af·pla·cken
[1]
Randwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afplacken
Partizip Perfekt:
afplackt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik plack af
du plackst af
he/se/dat plackt af
wi plackt af
ji plackt af
se plackt af
Imperfekt:
ik plack af
du plackst af
he/se/dat plack af
wi placken af
ji placken af
se placken af
Perfekt:
ik heff afplackt
du hest afplackt
he/se/dat hett afplackt
wi hebbt afplackt
ji hebbt afplackt
se hebbt afplackt
Konjunktiv:
ik plack af
du plackst af
he/se/dat plack af
wi placken af
ji placken af
se placken af
Imperativ:
plack af!
plackt af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af + placken