andrie­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌdɾiːm̩/
Verb
Silbentrennung: an·drie·ven
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
to 'n vörwarts bewegen animeren
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
andrie­ven
Partizip Perfekt:
andre­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik drief an
du drif­fst an
he/se/dat drif­ft an
wi drieft an
ji drieft an
se drieft an
Imperfekt:
ik dreef an
du dreefst an
he/se/dat dreef an
wi dre­ven an
ji dre­ven an
se dre­ven an
Perfekt:
ik heff andre­ven
du hest andre­ven
he/se/dat hett andre­ven
wi hebbt andre­ven
ji hebbt andre­ven
se hebbt andre­ven
Konjunktiv:
ik dreef an
du dreefst an
he/se/dat dreef an
wi dre­ven an
ji dre­ven an
se dre­ven an
Imperativ:
drief an!
drieft an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + drieven