andrie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌdɾiːm̩/
Verb
Sülven: an·drie·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
to 'n vörwarts bewegen animeren
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
andrie­ven
PPP:
andre­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik drief an
du drif­fst an
he/se/dat drif­ft an
wi drieft an
ji drieft an
se drieft an
Vergangen Tiet:
ik dreef an
du dreefst an
he/se/dat dreef an
wi dre­ven an
ji dre­ven an
se dre­ven an
Perfekt:
ik heff andre­ven
du hest andre­ven
he/se/dat hett andre­ven
wi hebbt andre­ven
ji hebbt andre­ven
se hebbt andre­ven
Kunjunktiv:
ik dreef an
du dreefst an
he/se/dat dreef an
wi dre­ven an
ji dre­ven an
se dre­ven an
Imperativ:
drief an!
drieft an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + drieven