afbren­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌbɾɛn̩/
Verb
Silbentrennung: af·bren·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
dör Brand toschann gahn
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afbren­nen
Partizip Perfekt:
afbrenn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik brenn af
du brenn­st af
he/se/dat brenn­t af
wi brenn­t af
ji brenn­t af
se brenn­t af
Imperfekt:
ik brenn af
du brenn­st af
he/se/dat brenn af
wi bren­nen af
ji bren­nen af
se bren­nen af
Perfekt:
ik bün afbrenn­t
du büst afbrenn­t
he/se/dat is afbrenn­t
wi sünd afbrenn­t
ji sünd afbrenn­t
se sünd afbrenn­t
Konjunktiv:
ik brenn af
du brenn­st af
he/se/dat brenn af
wi bren­nen af
ji bren­nen af
se bren­nen af
Imperativ:
brenn af!
brenn­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + brennen