rut­ma­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌmɔːkn̩/
Verb
Silbentrennung: rut·ma·ken
[1]
Randwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
deutsch:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­ma­ken
Partizip Perfekt:
rut­maakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik maak rut
du maakst rut
he/se/dat maakt rut
wi maakt rut
ji maakt rut
se maakt rut
Imperfekt:
ik möök rut
du möökst rut
he/se/dat möök rut
wi mö­ken rut
ji mö­ken rut
se mö­ken rut
Perfekt:
ik heff rut­maakt
du hest rut­maakt
he/se/dat hett rut­maakt
wi hebbt rut­maakt
ji hebbt rut­maakt
se hebbt rut­maakt
Konjunktiv:
ik möök rut
du möökst rut
he/se/dat möök rut
wi mö­ken rut
ji mö­ken rut
se mö­ken rut
Imperativ:
maak rut!
maakt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + maken