üm­brin­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʏmˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Silbentrennung: üm·brin·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­brin­gen
Partizip Perfekt:
üm­brö­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bring üm
du bringst üm
he/se/dat bringt üm
wi bringt üm
ji bringt üm
se bringt üm
Imperfekt:
ik brö­ch üm
du brö­chst üm
he/se/dat brö­ch üm
wi brö­chen üm
ji brö­chen üm
se brö­chen üm
Perfekt:
ik heff üm­brö­cht
du hest üm­brö­cht
he/se/dat hett üm­brö­cht
wi hebbt üm­brö­cht
ji hebbt üm­brö­cht
se hebbt üm­brö­cht
Konjunktiv:
ik brö­ch üm
du brö­chst üm
he/se/dat brö­ch üm
wi brö­chen üm
ji brö­chen üm
se brö­chen üm
Imperativ:
bring üm!
bringt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + bringen