üm­brin­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈʏmˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: üm·brin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ümbringen
PPP:
ümbröcht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bring üm
du bringst üm
he/se/dat bringt üm
wi bringt üm
ji bringt üm
se bringt üm
Vergangen Tiet:
ik bröch üm
du bröchst üm
he/se/dat bröch üm
wi bröchen üm
ji bröchen üm
se bröchen üm
Perfekt:
ik heff ümbröcht
du hest ümbröcht
he/se/dat hett ümbröcht
wi hebbt ümbröcht
ji hebbt ümbröcht
se hebbt ümbröcht
Kunjunktiv:
ik bröch üm
du bröchst üm
he/se/dat bröch üm
wi bröchen üm
ji bröchen üm
se bröchen üm
Imperativ:
bring üm!
bringt üm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: üm + bringen