rin­fin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾɪnˌfɪn̩/
Verb
Silbentrennung: rin·fin·nen
[1]
Randwortschatz
sik ~
plattdeutsch:
mit wat vertroot warrn
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
He kunn sik in sien Rull noch nich rinfinnen.

Verbformen:

Infinitiv:
rinfinnen
Partizip Perfekt:
rinfunnen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik finn rin
du finnst rin
he/se/dat finnt rin
wi finnt rin
ji finnt rin
se finnt rin
Imperfekt:
ik fünn rin
du fünnst rin
he/se/dat fünn rin
wi fünnen rin
ji fünnen rin
se fünnen rin
Perfekt:
ik heff rinfunnen
du hest rinfunnen
he/se/dat hett rinfunnen
wi hebbt rinfunnen
ji hebbt rinfunnen
se hebbt rinfunnen
Konjunktiv:
ik fünn rin
du fünnst rin
he/se/dat fünn rin
wi fünnen rin
ji fünnen rin
se fünnen rin
Imperativ:
finn rin!
finnt rin!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rin + finnen