twei­ka­men auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtvaɪ̯ˌkɔːm̩/
Verb
Silbentrennung: twei·ka·men
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
twei­ka­men
Partizip Perfekt:
twei­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kaam twei
du kumm­st twei
he/se/dat kumm­t twei
wi kaamt twei
ji kaamt twei
se kaamt twei
Imperfekt:
ik keem twei
du keemst twei
he/se/dat keem twei
wi ke­men twei
ji ke­men twei
se ke­men twei
Perfekt:
ik bün twei­ka­men
du büst twei­ka­men
he/se/dat is twei­ka­men
wi sünd twei­ka­men
ji sünd twei­ka­men
se sünd twei­ka­men
Konjunktiv:
ik keem twei
du keemst twei
he/se/dat keem twei
wi ke­men twei
ji ke­men twei
se ke­men twei
Imperativ:
kaam twei!
kaamt twei!
Infinitiv:
twei­ka­men
Partizip Perfekt:
twei­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kumm twei
du kumm­st twei
he/se/dat kumm­t twei
wi kaamt twei
ji kaamt twei
se kaamt twei
Imperfekt:
ik keem twei
du keemst twei
he/se/dat keem twei
wi ke­men twei
ji ke­men twei
se ke­men twei
Perfekt:
ik bün twei­ka­men
du büst twei­ka­men
he/se/dat is twei­ka­men
wi sünd twei­ka­men
ji sünd twei­ka­men
se sünd twei­ka­men
Konjunktiv:
ik keem twei
du keemst twei
he/se/dat keem twei
wi ke­men twei
ji ke­men twei
se ke­men twei
Imperativ:
kaam twei!
kaamt twei!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: twei + kamen