üm­heb­ben auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈʏmˌhɛbm̩/
Verb
Silbentrennung: üm·heb·ben
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
De Hund hett keen Halsband üm.

Verbformen:

Infinitiv:
ümhebben
Partizip Perfekt:
ümhatt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik heff üm
du hest üm
he/se/dat hett üm
wi hebbt üm
ji hebbt üm
se hebbt üm
Imperfekt:
ik harr üm
du harrst üm
he/se/dat harr üm
wi harrn üm
ji harrn üm
se harrn üm
Perfekt:
ik heff ümhatt
du hest ümhatt
he/se/dat hett ümhatt
wi hebbt ümhatt
ji hebbt ümhatt
se hebbt ümhatt
Konjunktiv:
ik harr üm
du harrst üm
he/se/dat harr üm
wi harrn üm
ji harrn üm
se harrn üm
Imperativ:
hebb üm!
hebbt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + hebben