rö­kern auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾœɪ̯·kɐn/
Verb
Silbentrennung: rö·kern
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
rökern
Partizip Perfekt:
rökert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik röker
du rökerst
he/se/dat rökert
wi rökert
ji rökert
se rökert
Imperfekt:
ik röker
du rökerst
he/se/dat röker
wi rökern
ji rökern
se rökern
Perfekt:
ik heff rökert
du hest rökert
he/se/dat hett rökert
wi hebbt rökert
ji hebbt rökert
se hebbt rökert
Konjunktiv:
ik röker
du rökerst
he/se/dat röker
wi rökern
ji rökern
se rökern
Imperativ:
röker!
rökert!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: röken