ut­die­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈuːtˌdiːkn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·die·ken
deutsch:
niederländisch:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utdieken
Partizip Perfekt:
utdiekt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik diek ut
du diekst ut
he/se/dat diekt ut
wi diekt ut
ji diekt ut
se diekt ut
Imperfekt:
ik diek ut
du diekst ut
he/se/dat diek ut
wi dieken ut
ji dieken ut
se dieken ut
Perfekt:
ik heff utdiekt
du hest utdiekt
he/se/dat hett utdiekt
wi hebbt utdiekt
ji hebbt utdiekt
se hebbt utdiekt
Konjunktiv:
ik diek ut
du diekst ut
he/se/dat diek ut
wi dieken ut
ji dieken ut
se dieken ut
Imperativ:
diek ut!
diekt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + dieken