anblaf­fen in Low German

Pronunciation: /ˈanˌblafn̩/
verb
Syllabication: an·blaf·fen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
anschreen
English:
German:
Examples:
[1] Bruukst mi doch nich lieks so anblaffen, wenn ik wat verkehrt maakt heff.
[2]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
anbellen
Dutch:
English:
German:
Examples:
[1] De Hund hett mi so anblafft, ik heff mi goornich op 'n Hoff roptroot.

Verbforms:

infinitive:
anblaf­fen
past participle:
anblaff­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik blaff an
du blaff­st an
he/se/dat blaff­t an
wi blaff­t an
ji blaff­t an
se blaff­t an
past:
ik blaff an
du blaff­st an
he/se/dat blaff an
wi blaf­fen an
ji blaf­fen an
se blaf­fen an
perfect:
ik heff anblaff­t
du hest anblaff­t
he/se/dat hett anblaff­t
wi hebbt anblaff­t
ji hebbt anblaff­t
se hebbt anblaff­t
conjunctive:
ik blaff an
du blaff­st an
he/se/dat blaff an
wi blaf­fen an
ji blaf­fen an
se blaf­fen an
imperative:
blaff an!
blaff­t an!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: an + blaffen