inslahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌslɔːn/
Verb
Sülven: in·slahn
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in wat rinhaun
düütsch:
Bispelen:
[1] Hier hett de Blitz inslahen.
[2] Ik will in’n Balken en Nagel inslahn.

Verbformen:

Infinitiv:
inslahn
PPP:
inslahen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik slah in
du sleihst in
he/se/dat sleiht in
wi slaht in
ji slaht in
se slaht in
Vergangen Tiet:
ik slah in
du slahst in
he/se/dat slah in
wi slahen in
ji slahen in
se slahen in
Perfekt:
ik heff inslahen
du hest inslahen
he/se/dat hett inslahen
wi hebbt inslahen
ji hebbt inslahen
se hebbt inslahen
Kunjunktiv:
ik slah in
du slahst in
he/se/dat slah in
wi slahen in
ji slahen in
se slahen in
Imperativ:
slah in!
slaht in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + slahn