afpuus­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌpuːstn̩/
Verb
Sülven: af·puus·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dör Puusten wat von wat rünnerkriegen
düütsch:
Bispelen:
[1] As ik dat Book ut dat Regal nahmen heff, heff ik eerstmaal den Stoff dor von afpuust.

Verbformen:

Infinitiv:
afpuus­ten
PPP:
afpuust
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik puust af
du puustst af
he/se/dat puust af
wi puust af
ji puust af
se puust af
Vergangen Tiet:
ik puust af
du puustst af
he/se/dat puust af
wi puus­ten af
ji puus­ten af
se puus­ten af
Perfekt:
ik heff afpuust
du hest afpuust
he/se/dat hett afpuust
wi hebbt afpuust
ji hebbt afpuust
se hebbt afpuust
Kunjunktiv:
ik puust af
du puustst af
he/se/dat puust af
wi puus­ten af
ji puus­ten af
se puus­ten af
Imperativ:
puust af!
puust af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + puusten