Aalpri­ck op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔːlˌpɾɪk/
Substantiv
Sülven: Aal·prick
Plural: Aalpri­cken m de Aalpri­ck
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Prick, mit den Aal fungen warrt

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Aal + Prick