fang­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfaŋn̩/
Verb
Sülven: fang·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
=
fangen

Verbformen:

Infinitiv:
fang­en
PPP:
fung­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fang­
du fang­st
he/se/dat fang­t
wi fang­t
ji fang­t
se fang­t
Vergangen Tiet:
ik füng­
du füng­st
he/se/dat füng­
wi füng­en
ji füng­en
se füng­en
Perfekt:
ik heff fung­en
du hest fung­en
he/se/dat hett fung­en
wi hebbt fung­en
ji hebbt fung­en
se hebbt fung­en
Kunjunktiv:
ik füng­
du füng­st
he/se/dat füng­
wi füng­en
ji füng­en
se füng­en
Imperativ:
fang­!
fang­t!
Infinitiv:
fang­en
PPP:
fang­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fang­
du fang­st
he/se/dat fang­t
wi fang­t
ji fang­t
se fang­t
Vergangen Tiet:
ik füng­
du füng­st
he/se/dat füng­
wi füng­en
ji füng­en
se füng­en
Perfekt:
ik heff fang­en
du hest fang­en
he/se/dat hett fang­en
wi hebbt fang­en
ji hebbt fang­en
se hebbt fang­en
Kunjunktiv:
ik füng­
du füng­st
he/se/dat füng­
wi füng­en
ji füng­en
se füng­en
Imperativ:
fang­!
fang­t!
Infinitiv:
fang­en
PPP:
fang­en
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fang­
du fang­st
he/se/dat fang­t
wi fang­t
ji fang­t
se fang­t
Vergangen Tiet:
ik fung­
du fung­st
he/se/dat fung­
wi fung­en
ji fung­en
se fung­en
Perfekt:
ik heff fang­en
du hest fang­en
he/se/dat hett fang­en
wi hebbt fang­en
ji hebbt fang­en
se hebbt fang­en
Kunjunktiv:
ik fung­
du fung­st
he/se/dat fung­
wi fung­en
ji fung­en
se fung­en
Imperativ:
fang­!
fang­t!