Sneerkruut op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsnɛː͡ɐˌkɾuːt/
Substantiv
Sülven: Sneer·kruut
Plural: Sneerkrü­der n dat Sneerkruut
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Plant, de sik an annere Planten hoogrankt un jüm daltüht
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: sneren + Kruut