bekru­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /bəˈkɾuːpm̩/
Verb
Sülven: be·kru·pen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sexuell verkehren
düütsch:
Bispelen:
[1] He hett ehr bekrapen.

Verbformen:

Infinitiv:
bekru­pen
PPP:
bekra­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bekruup
du bekrüpp­st
he/se/dat bekrüpp­t
wi bekruupt
ji bekruupt
se bekruupt
Vergangen Tiet:
ik bekrööp
du bekrööpst
he/se/dat bekrööp
wi bekrö­pen
ji bekrö­pen
se bekrö­pen
Perfekt:
ik heff bekra­pen
du hest bekra­pen
he/se/dat hett bekra­pen
wi hebbt bekra­pen
ji hebbt bekra­pen
se hebbt bekra­pen
Kunjunktiv:
ik bekrööp
du bekrööpst
he/se/dat bekrööp
wi bekrö­pen
ji bekrö­pen
se bekrö­pen
Imperativ:
bekruup!
bekruupt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: be- + krupen