bikru­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /biːˈkɾuːpm̩/
Verb
Sülven: bi·kru·pen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sexuell verkehren
düütsch:
Bispelen:
[1] He hett ehr bikrapen.

Verbformen:

Infinitiv:
bikru­pen
PPP:
bikra­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bikruup
du bikrüpp­st
he/se/dat bikrüpp­t
wi bikruupt
ji bikruupt
se bikruupt
Vergangen Tiet:
ik bikrööp
du bikrööpst
he/se/dat bikrööp
wi bikrö­pen
ji bikrö­pen
se bikrö­pen
Perfekt:
ik heff bikra­pen
du hest bikra­pen
he/se/dat hett bikra­pen
wi hebbt bikra­pen
ji hebbt bikra­pen
se hebbt bikra­pen
Kunjunktiv:
ik bikrööp
du bikrööpst
he/se/dat bikrööp
wi bikrö­pen
ji bikrö­pen
se bikrö­pen
Imperativ:
bikruup!
bikruupt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: bi + krupen