Bum­melkorf op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbʊ·məlˌkɔ͡ɐf/
Substantiv
Sülven: Bum·mel·korf
Plural: Bum­melkörv m de Bum­melkorf
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: bummeln + Korf